Brand

Μαθητές νηπιαγωγείου δίνουν τη δική τους ερμηνεία για τα έργα του The Island of Love


10/02/17

Πέρα από τις εκδηλώσεις, του The Island of Love, αυτό που έχει εξαιρετικό ενδιαφέρον στο φεστιβάλ είναι μικρές (ή όχι και τόσο μικρές…) στιγμές, όπου το κοινό εμπλέκεται στις δράσεις μας. Μια από αυτές, είναι από τις πιο ιδιαίτερες ως τώρα.

Οι μικροί μαθητές του 7ου νηπιαγωγείου Μυτιλήνης, αφού παρακολούθησαν μία παράσταση στο Δημοτικό Θέατρο Μυτιλήνης, βγήκαν στο φουαγιέ, όπου “συνάντησαν” τα γλυπτά έργα τέχνης των καλεσμένων καλλιτεχνών του φεστιβάλ. Ο εύκολος (;) δρόμος θα ήταν κάποιο μέλος της ομάδας μας ή οι ίδιοι οι καλλιτέχνες, να αναλάβουν να περιγράψουν τα έργα στο “λιλιπούτειο” κοινό τους. Πως όμως να εξηγήσεις τους συμβολισμούς και τα μηνύματα, που ήθελε να περάσει ο κάθε καλλιτέχνης, σε παιδάκια ηλικίας 4 έως 6 ετών;

Οπότε, ακολουθήθηκε ένας άλλος δρόμος. Οι δασκάλες τους με ερωτήσεις τα βοήθησαν να δώσουν τη δική τους ερμηνεία για τα έργα, που έβλεπαν. Το αποτέλεσμα ήταν εκπληκτικό! Όχι μόνο γιατί μπορούσε να διαπιστώσει κανείς τη δίχως όρια φαντασία των παιδιών, άλλα πολύ περισσότερο γιατί η ιστορία, που έστησαν για κάθε ένα από τα έργα ήταν πάρα πολύ κοντά σε ότι είχαν όντως στο μυαλό τους οι καλλιτέχνες!

Τα παιδάκια έγραψαν τις ιστορίες των πουλιών, τα ζωγράφισαν και έφτιαξαν και τα δικά τους μικρά γλυπτά (εικόνα πάνω).

Διαβάστε τις ιστορίες, που έγραψαν για κάθε ένα γλυπτό:

Το πουλί της Αγάπης (για το έργο του Χρήστου Ευσταθίου)

Ένα πουλάκι ήρθε εδώ και ταξίδεψε από τη Χώρα της ΑΓΑΠΗΣ. Μπήκε σ’ ένα μουσείο και ρώτησε αν μπορεί να μείνει και αυτός που είχε το μουσείο του είπε ΝΑΙ. Το πουλάκι είπε: “Θα μείνω ακινητοποιημένο μέχρι να με δουν όλοι οι άνθρωποι και να καταλάβουν πόσο σημαντική είναι η αγάπη. Όλοι οι άνθρωποι είμαστε ίδιοι. Έχουμε φλέβες, αρτηρίες και τριχωειδή αγγεία και κυλάει μέσα το ίδιο αίμα. Πρέπει όλοι να αγαπιόμαστε”.

Το πουλί της Ειρήνης (για το έργο του James M. Lane)

Μια φορά κι έναν καιρό ήταν ένα πουλί που ήρθε από τη Συρία για να φέρει μήνυμα να σταματήσει ο πόλεμος. Κάποιοι άνθρωποι κακοί, προδότες το έπιασαν με πολύχρωμα σχοινιά. Τα σχοινιά ήταν χρωματιστά γιατί το καθένα ήταν από άλλη χώρα γιατί σ’ όλες τις χώρες υπάρχουν κακοί άνθρωποι που δεν αγαπούν την Ειρήνη. Έβαλαν το χρώμα από τη σημαία τους στα σχοινιά και προσπάθησαν να το πιάσουν και να το σκοτώσουν. Δεν τα κατάφεραν γιατί η Ειρήνη ήταν πιο δυνατή. Τότε πήραν ένα πριόνι, το σκότωσαν και τότε αυτό έγινε πέτρα. Τα παιδιά κάτι πρέπει να κάνουμε… Να πάρουμε μαρμαρόκολλα, να το κολλήσουμε, να το δέσουμε με λεπτά σχοινιά, άσπρα για να μην φαίνεται ότι είναι σπασμένο, να το κάνουμε μια μεγάλη αγκαλιά, να ζεστάνει την καρδούλα του, να ζωντανέψει σ’ όλο τον κόσμο και να δώσει το μήνυμα της Ειρήνης και της Αγάπης και τότε στη γη θα βασιλέψει για πάντα η Ειρήνη και η Αγάπη και θα είμαστε όλοι ΧΑΡΟΥΜΕΝΟΙ!!!

Το πουλί των Ερωτευμένων (για το έργο του Νικόλα Βαμβουκλή)

Το πουλί αυτό μας δείχνει πως κάποιοι άνθρωποι είναι ερωτευμένοι και θέλουν να είναι μαζί για πάντα. Ο Έρωτας φέρνει την ΑΓΑΠΗ. Οι άνθρωποι είναι χαρούμενοι, κοιμούνται δίπλα δίπλα και αγκαλιάζονται. Οι άνθρωποι αυτοί μπορεί να κάνουν και παιδάκια που θα έχουν πολύ αγάπη στην καρδούλα τους. Όταν σταματήσει η αγάπη και οι ερωτευμένοι χωρίζουν, το πουλί των ερωτευμένων μαρμαρώνει.


Μετά την ολοκλήρωση των έργων, θα δημοσιεύσουμε πληροφορίες από τους ίδιους τους καλλιτέχνες και φωτογραφικό υλικό.

Τις δημιουργίες των μικρών μαθητών μπορείτε να βρείτε στου φουαγιέ του Δημοτικού Θεάτρου Μυτιλήνης


Φωτογραφίες: Kontakt Creative Studio & Γιώργος Παπαδόπουλος

Τα νέα του φεστιβάλ